ลืมฝัน
2010-04-25 22:44:16
อืมมมมมมมมนะ
มาถึง ณ จุดๆนี้ มันไม่ได้ง่ายเลย
แม้้เส้นทางของแอนมันอาจจะเป็นทางลัด และง่ายกว่าคนอื่น
แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเลยจริงๆนะ
เรียนมาไม่ได้ใช้ ที่ใช้ไม่ได้เรียน
มันทำให้เราลืม ลืมสิ่งที่เราฝัน สิ่งเราเคยอยากจะเป็น
ไอ้สิ่งที่เราคิดว่าจะทำมันไปด้วยกัน เพื่อจะได้ไม่ลืมสิ่งที่เราฝัน
วันนี้ เหมือน เเอน ลืม มัน ไป จริง ๆ
เพราะฉะนั้น ทำไงดีว่ะ ลืมๆ ไปแล้วจริงๆ จะรื้อฟื้นมาได้หมดมั๊ยเนี๊ย
งานที่ทำก็ยังใหม่อยู่ เลยยังยากอยู่ ทำช้าอยู่
แอนนอย คิดลูกคิด เคยอยากทำอะไร ไปลีสต์มาให้หมดนะ
ให้ไว้เป็นการบ้าน โอเคนะ
มันทำให้เรียนรู้ว่า กูขี้ลืมมาก คิดไรได้ดีๆ ก็ยังไม่ค่อยจำไว้เลย
เพราะะนั้นจดบันทึกไว้บ้างนะย่ะ
สถานการณ์ที่ทำงานตอนนี้ก็กำลังดีนะ มีคนเข้ามาพูดคุยมากขึ้น
เข้ามาให้ความสนิทสนมมากขึ้น
ดีใจทุกครั้ง ที่มีคนเข้ามาคุยกะเราเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน
และเข้าใจเรามากขึ้น ว่าเราไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด
ใครดีมาก็ดีตอบ ใครร้ายมา ก็เฉยตอบ
วันศุกร์ที่ผ่านมา แรงอ่ะ
พี่ ม. พูดเสียงดังขึ้นว่า สวยตายแหละ พี่จะกระเเทก พี่ อ. สวย ที่เอางานมาให้แอนและกำลังเดินกลับ
แอนตกใจทันทีหันไปทางพี่ อ. สวย ใจสั่นไปกว่าครึ่งชั่วโมงเลย
ทำไม พี่ ม. นิสัยอย่างนี้อ่ะ นิสัยไม่ดีหว่ะ ไม่ชอบเค้าก็เงียบดิ
เค้าไม่ได้ทำไรตัวเองเลย
เวลาพิสูจน์คนจริงๆ พี่ๆให้หนูดูเอง หนูก็เริ่มเห็นมันชัดขึ้นทุกวันเเล้วค่ะ
ปล. อย่าลืมฝันนะ
